İnternette dolaşan “hastalık–frekans” listelerinin kökeni büyük ölçüde 1930’lara, Amerikalı mucit Royal Raymond Rife’a dayanır. Rife, kendi geliştirdiği optik mikroskopla canlı mikroorganizmaları gözlemlediğini ve her organizmanın kendine özgü bir titreşim hızı — deyimiyle “ölümcül titreşim oranı” — olduğunu öne sürmüştü. Doğru frekans bulunduğunda organizmanın, tıpkı doğru notada kırılan bir bardak gibi parçalanacağını savunuyordu.

Hikâyenin çekiciliği

Bu anlatının neden bu kadar uzun ömürlü olduğunu anlamak zor değil. Basit, görsel ve akılda kalıcı bir metafor içeriyor: rezonansla kırılan cam. Ayrıca bir de dışlanmış dâhi öyküsü var — bastırılan buluş, görmezden gelinen mucit. Bu iki öge bir araya geldiğinde ortaya, doğrulanmasa bile kendi kendini yeniden üreten bir anlatı çıkıyor.

Bilimsel durum

Rife’ın iddiaları bağımsız olarak doğrulanmamıştır ve ne dönemin ne de bugünün yerleşik bilimi tarafından kabul görmüştür. Kendisine atfedilen cihazların çalıştığına dair güvenilir kanıt yoktur. Bunu yumuşatmadan söylemek gerekir.

Rezonansla kırılan bardak metaforunun kendisi de fizik açısından yanıltıcıdır. Bir bardağın kırılması için hem çok dar bir rezonans frekansı hem de son derece yüksek bir ses basıncı gerekir; bardak katı, kuru ve az sönümlü bir cisim olduğu için bu mümkündür. Bir bakteri hücresi ise sıvı içinde yüzen, son derece küçük ve ağır sönümlü bir yapıdır — kendine ait keskin bir rezonans tepesi oluşturmaz. Ölçek düştükçe viskoz sürtünme baskın hale gelir ve rezonans olgusu pratikte kaybolur.

Listeler nasıl bu hâle geldi?

Yıllar içinde bu listeler forumlardan forumlara, dosyadan dosyaya kopyalandı. Her aktarımda yeni değerler eklendi, mevcut değerler değişti, bazen basit bir yazım hatasıyla bozuldu. Kaynak gösterimi genellikle kayboldu; bir değerin nereden geldiğini artık takip etmek çoğu durumda imkânsız.

Bugün aynı hastalık için farklı kaynaklarda farklı değerler görmenizin sebebi budur — Rezzonix kataloğunda bir kayda ait “Frequency 1, 2, 3…” alt başlıklarını görmenizin sebebi de. Biz bu çelişkiyi tek bir “doğru” seçip diğerlerini silerek gizlemedik. Çünkü hangisinin doğru olduğunu belirlemenin bir yolu yok; öyle davranmak, olmayan bir kesinlik üretmek olurdu.

Peki neden yayınlıyoruz?

Bu adil bir soru ve cevabı şu: insanlar bu listeleri zaten arıyor. Arama sonuçlarında karşılarına çıkan şey ise genellikle dağınık metin dosyaları, kaynağı belirsiz tablolar veya abartılı vaatlerle satılan cihaz siteleri oluyor. İki seçenek var: bu alanı olduğu gibi bırakmak, ya da listeyi derli toplu, aranabilir ve sınırları açıkça yazılmış biçimde sunmak.

İkincisini seçtik. Kataloğu bir doğruluk beyanı olarak değil, ne olduğu bilinen bir referans listesi olarak konumlandırıyoruz. Kaynağın tartışmalı olduğunu uygulamanın içinde, sitenin katalog sayfasında ve bu yazıda ayrı ayrı yazıyoruz.

Bu size ne söylüyor?

Bir listeyi kullanırken şunu akılda tutun: bir değerin bir tabloda yer alması, o değerin test edildiği anlamına gelmez. Yaygınlık kanıt değildir; bir sayının binlerce kez kopyalanmış olması onu doğru yapmaz. Denemek isterseniz deneyin — ama sonucu ölçün, ölçmediğiniz şeyi bildiğinizi varsaymayın.